برچسب: کفاشیان

سعید آذری در گفتگو با روزنامه آرمان : سازمان‌های غیر رسمی‌علیه مدیران ورزشی موفق توطئه می‌کنند

 آرمان- طاها محمدی: مدیران موفق در ورزش ایران کم نبوده اند٬ مدیرانی که با استفاده از ابزارهای مدیریت موفق توانستند نتایج خوبی بگیرند اما پس از مدتی از روند مدیریتی کنار گذاشته شدند و پس از رفتن آنها خلا حضورشان بیشتر به چشم می‌آید. باشگاه ذوب آهن یکی از باشگاه‌هایی است که طی چند سال در تمام مجموعه‌هابه خصوص فوتبال عملکرد خوبی داشت اما دوسال است روند نزولی شدیدی را به خود می‌بیند. سعید آذری مدیری جوان است که دوران موفقی را در مجموعه ذوب آهن سپری کرد و مدتی است از مدیریت ورزش دور مانده است. با او درباره روند فعلی مدیریت فوتبال به عنوان پرطرفدارترین ورزش در ایران هم کلام شدیم. گفت‌وگوی او با آرمان را در زیر می‌خوانید.

چند روز پیش علی کفاشیان از رفتن حرف زده بود و خودش پیشنهاد انتخابات زودرس داده بود. چرا مدیرانی به این سبک و سیاق که آشنایی با آن حوزه را ندارند وارد جریان می‌شوند که پس از مدتی که نتوانستند کار کنند به این شکل بخواهند بروند؟ (ادامه مطلب…)

LinkedInFacebookTwitterGoogle+DiggEmail

آقای کفاشیان، پارس لیگا یا ایران لیگا را تأسیس کنید

وقتی به نظاره مسابقات فوتبال کشورهای صاحب سبک در این رشته می نشینید متوجه خواهید شد که قهرمانانی که درون زمین برای پیروزی مبارزه می کنند به مشابه ارکستری هستند که با رهبری توانمندی مشغول نواختن یک سمفونی سازمان یافته می باشند، سمفونی که نویسنده آن ساختار حاکم بر فوتبال کشورشان است و هنگامیکه بعنوان یک نظاره گر در مقام مقایسه این سمفونی با سمفونی وطنی برمی آیید آه از نهادتان بلند می شود. آه، تفاوت از کجا تا کجا؟

شاید هر شخصی داوری قانع کننده ای برای وجود این تفاوت هاداشته باشد ولی نگاه کارشناسانه به موضوع ما را متقاعد می کند که اختلاف ریشه ای بین ما و آنها از یک مسئله نشأت می گیرد، تفاوت های سازمانی. سازمان های حاکم بر فوتبال حتی در کشورهای اطرافمان آنچنان از لحاظ ساختاری با ما تفاوت دارندکه نیاز به صرف انرژی چندانی برای درک این موضوع وجود ندارد. (ادامه مطلب…)

LinkedInFacebookTwitterGoogle+DiggEmail

سلام آقای کفاشیان. از فوتبال چه خبر؟

توپ گرد فوتبال می چرخد، می غلطد و می رود و گوشه ی دروازه ها جا می گیرد، موج شادی در استادیوم های فوتبال برای کسانی که تیم های محبوبشان نتایج دلخواه آن ها را به دست آورده راه می افتد و با قلبی آکنده از شادی می روند تا هفته دیگر بعضاً تا یک ماه دیگر (البته درکشورما) تا با خاطره شیرین پیروزی خود را مهیای یک جدال دیگر نمایند.
آن ها همه چیزرا فراموش می کنند ، یادشان می رود که درساختار ورزشی که دیگر نمی شود نامش را ورزش گذاشت، دارد چه اتفاقاتی می افتد. این دغدغه ها وقتی کم رنگ تر می شود و موجب بی خیالی افزون تری را مهیا می کند که تیم ملی هم در یک بازی مردانه و پرهیجان کره جنوبی را شکست می دهد و ظاهراً همه چیز این فوتبال سرجای خودش قرار گرفته است با این برد شیرین.
ولی آیا واقعاً این گونه است؟ آیا فوتبال مسیر درستی را طی می کند؟ آیا ریاست فدراسیون ما که با آرای اکثر اعضا مجمع در یک جدال سیاسی –ورزشی پیروز میدان انتخابات شد به فضای فوتبال ها حاکم است؟ (ادامه مطلب…)

LinkedInFacebookTwitterGoogle+DiggEmail

Sponsored By

>کلیه حقوق مادی و معنوی برای وبسایت سعید آذری محفوظ می باشد © توسعه یافته توسط HamyarWP همیار وردپرس