بهداد عزیز : تو همه را حلال کن،بالاخص آنهایی که طلا را از تو گرفتند.

از روزی که قهرمانان نامدار روسی در دنیای وزنه برداری بر تسلط قهرمانان اسطوره ای آمریکایی مانند پل اندرسن پایان دادند تا المپیک سیدنی تقریباً سکوی اول قویترین مرد جهان ، المپیک و اروپا در مونوپل روسهای قدرتمند قرار داشت و این موضوع تبدیل به سنت شده بود و کسی باور نداشت که روزی جوانانی از ایران زمین بتواند بر استیلای آن ابر قهرمانان و سلطه سنتی آنها بر سنگین وزن و قصه شکست ناپذیری های آنان پاسخ دهند ، پایانی بر افسانه پهلوانانی مانند لئونیدژابوتینسکی ، دکتر ولاسف ، واسیلی الکسیف ، سلطان رحمانف ، یوری کورویویچ ، الکساندر گوناشیف ، لئونید تاراننکو و آخرین آنها اندری چمرکین .
ولی مسابقات المپیک ۲۰۰۰ سیدنی شاهد حضور قهرمان نامدار ایران حسین رضازاده بود تا بر تسلط بیش از ۵ دهه یا بیشتر سنگین وزنه های روس پایان دهد ، البته قبلاً تک ستاره های بلغاری و آلمانی مانند کراستیف ، ورونی ولر آلمانی نیز در تک حرکات توانسته بودند به حریم شیرهای روسی دست درازی کنند حتی خریستو بلاچکوف بلغار که اولین انسان روی زمین است که در حرکت یکضرب سمفونی ۲۰۰ کیلوگرم یکضرب را نواخت نتوانست به حکومت قهرمانان سنگین وزن روسیه پایان دهد و این مهم فقط و فقط به دست حسین رضازاده و سپس جانشین خلف او بهداد سلیمی انجام شده است ، موضوعی که برای روسهای مدعی بسیار گران تمام شد و طی این چهارده سال یعنی از ۲۰۰۰ سیدنی تا ۲۰۱۴ قزاقستان باعث شد به تربیت قهرمانان مختلفی بپردازند تا بتوانند عنوان از دست رفته خود را باز پس بگیرند ولی این مهم اتفاق نیفتاد و آنها از طلایی که آنرا سهم مسلم خود می دانستند محروم کرد.

بهداد سلیمی قهرمان با اخلاق ، تحصیلکرده و مردمی ما پس از یک دوره غیبت حسین رضازاده و بازنشستگی قهرمان افسانه ای ایران ، با اراده ای آهنین و پس از المپیک پکن سال ۲۰۰۹ قدرتمندانه طلای مسابقات جهانی را به گردن آویخت و در هر میدانی که حضور یافت ، قدرت لایزال خداوندی خود را به حریفان دیکته کرد ، او علاوه برکسب مدال طلای مسابقات جهانی، المپیک ۲۰۱۲ لندن ، بازیهای آسیایی رکورد های جهانی این وزن را نیز مال خود کرد و از حیثیت وزنه برداری ایران د رتمامی میادین مانند شیری شرزه دفاع کرد و مایه سرافرازی ایران و ایرانی شد و پیروزیهایش منبع الهام برای بسیاری از قهرمانانایران و جهان شد ، پیروزیش موجی از غرور و شادمانی در جای جای این گیتی نزد ایرانیان بوجود آورد و به ایرانی بودنش افتخار کردیم و به خودمان بالیدیم که او هموطن ماست . او درخشید و تلاش کرد ، ولی مردم بهداد را جدا از مدالهایش بواسطه مردمی بودنش دوست دارند ، بهداد را نه بخاطر پیروزیهایش فقط ، بلکه برای تلاشهایش ، برای ممارستها و برای مشقتهایی که کشید و قهرمان شد محترم می شمارند و تکریم می کنند ، مردم قهرمانانشان و هنرمندانشان را دوست دارند چون آنها را شاد می کنند ، مردم آنها را برای همیشه حلال می کنند .

بهداد عزیز ،
مردم فرهیخته ما اگر جای مدال طلا و نقره بهداد آنهم در یک دوره مسابقه جهانی عوض شود او را فراموش نمی کنند بلکه حمایت خود را بیشتر خواهند کرد و این یعنی اینکه شما را برای همیشه در گوشه خاطرات غرور انگیز خود جای داده اند جائیکه جای حلال شده های ابدی است ، جای تختی هاست ، جای پوریای ولی هاست ، جای همه شماهاست ، جای اسطوره هاست ، پس نگران نباش تو حلالیت را سالها قبل از آنها گرفته ای قهرمان. تو همیشه حلال شده ای.

LinkedInFacebookTwitterGoogle+DiggEmail